گريه: چقدر عجيب است که غم و اندوه موجب ريختن آب از چشم هايمان مي شود. در بين تمامي موجودات تنها ما انسان ها هستيم که به دليل احساساتمان اشک مي ريزيم. به گفته محققان، علت اين رفتار علاوه بر ابراز احساس همدردي با اطرافيان، خارج کردن برخي مواد مضر از بدن است.در واقع اشک ها حاوي مجموعه اي از هورمون ها و پروتئين هاي ناخوشايند هستند که وقتي بدن احساس غم و اندوه و استرس مي کند، توليد مي شوند و به همين دليل است که پس از يک گريه مفصل، در نتيجه خارج شدن اين مواد مضر، احساس تخليه هيجان مي کنيد.

سکسکه: سکسکه اسپاسم غيرارادي ديافراگم است که غشاي ماهيچه اي در قفسه سينه است که در فرآيند تنفس نقش بسيار مهمي ايفا مي کند حال اگر اين ماهيچه در اثر وجود غذاي زياد درون معده و يا برعکس گرسنگي تحريک شود، يک دوره سکسکه اتفاق مي افتد. سکسکه با وجود آن که آزاردهنده است، براي بدن هيچ فايده اي ندارد. البته برخي محققان معتقدند اين رفتار مي تواند بقايا و آثار يک رفلکس مکشي مربوط به انسان هاي اوليه باشد. در هر حال اين فرآيند براي انسان امروزي بيشتر آزاردهنده است که البته براي رفع آن راهکارهايي همچون حبس کردن نفس، ترساندن خود، بلعيدن يک قاشق شکر و نوشيدن آب توصيه مي شود که البته تمامي اين راهکارها از طريق توقف موقت ريتم تنفس عمل مي کنند.

خواب: ما تقريبا يک سوم زندگي مان را در خواب به سر مي بريم. هيچ انساني نمي تواند بي خوابي را بيش از چند روز تحمل کند و فرآيند خواب يکي از ناشناخته ترين رفتارهاي انسان است. خواب باعث تقويت مکانيسم بدن از توليد مواد شيميايي مورد نياز براي فعاليت در زمان بيداري تا تنظيم و سازمان  دهي مجدد نورون ها در مغز و سيستم اعصاب مي شود.خواب REM با فعاليت بالاي نوروني خود که مدت زمان طولاني تر را در شب دربرمي گيرد، در واقع به رشد و توسعه مغز منجر مي شود. محققان خواب را براي تقويت حافظه و توان يادگيري حياتي مي دانند. خواب همچنين خاطرات را به حافظه طولاني مدت منتقل مي کند و براي انجام فعاليت هاي فکري روزمره، براي بدن نوعي زمان ريست شدن و استراحت فراهم مي کند.

مرگ: اگر بخواهيم فني صحبت کنيم، مرگ يک فعاليت روزمره نيست اما هر روز در اقصي نقاط جهان رخ مي دهد. ما مي ميريم چون سلول هايمان مي ميرند.گرچه سلول ها به دفعات براي مدت دست کم ۷۰ سال جايگزين مي شوند اما قادر به ادامه اين فرآيند تا ابد نيستند. درون هر سلول تلومراز در انتهاي کروموزوم هاي ما حاوي اطلاعات ژنتيکي است که با هر تقسيم سلولي، کوتاه تر مي شود. تلومراز در ابتدا به حد کافي طولاني است اما در نهايت کوتاه و کوتاه تر مي شود تا اين که تمامي اطلاعاتي که در خود دارد، از بين مي رود و ديگر سلول ها قادر به تقسيم نيستند. البته دانشمندان سخت در تلاشند تا راه حلي براي افزايش طول عمر پيدا کنند و مي گويند به زودي قادر به ۲ برابر کردن متوسط طول عمر خواهند بود. برخي تصور مي کنند مو و ناخن ها پس از مرگ به رشد ادامه مي دهند در حالي که چنين نيست، در واقع پس از مرگ، بدن خشک شده و موجب جمع شدن پوست مي شود و در نتيجه قسمت هايي از ناخن ها و مو که زير پوست بوده است، نمايان مي شود و اين تصور را ايجاد مي کند که اين قسمت ها رشد کرده اند.

ديد سه بعدي: آيا تا به حال از خود پرسيده ايد که چشم ها چگونه سه بعدي مي بينند. اين در واقع نوعي خطاي ذهن است. مغز ما از نوعي ناهمخواني دوچشمي بهره مي برد که به معناي تفاوت جزئي بين تصاوير مشاهده شده توسط چشم راست و چپ است. مغز ما از ۲ نسخه مخدوش و تحريف شده از يک صحنه براي بازسازي عمق آن استفاده مي کند. براي يک شيء نماي نزديک به منظور تصميم گيري درباره فاصله آن، مغز نقطه تلاقي و همگرايي ۲چشم و يا زاويه اي را ثبت مي کند که چشم ها از ميان آن روي جسم تمرکز مي کنند. در زمان نگاه کردن به اشيا در حين حرکت نيز ما به طور ناخودآگاه مسافت را از طريق ثبت تفاوت در سرعت نزديک و دور شدن اجسام برآورد مي کنيم.

سرخ شدن چهره: واکنش قرمز شدن گونه ها در واقع يک پاسخ مشترک بين تمامي انسان در قبال توجه اجتماعي است که در همه رخ مي دهد و تنها شدت و ضعف آن متفاوت است. به طور معمول اين حالت مي تواند در زمان ملاقات يک فرد بسيار مهم، تجربه يک حس قوي در يک موقعيت اجتماعي و يا مورد تحسين و تمجيد زياد قرار گرفتن ايجاد شود. اين فرآيند بدين شکل رخ مي دهد که رگ ها در صورت گشاد و فراخ شده و موجب افزايش جريان خون در ناحيه گونه ها و ايجاد نوعي چهره گلگون مي شود. البته دانشمندان هنوز علت وقوع اين فرآيند و عملکرد و فايده آن را نمي دانند.

خنده: وقتي يک جوک مي شنويد و يا دچار يک حس بامزه مي شويد، ناگهان اين تمايل در شما ايجاد مي شود که بارها و بارها با تغيير حالت ماهيچه ها شروع به فرياد زدن کنيد. خنده حقيقتا مکانيسم عجيبي دارد. روان شناسان معتقدند اين واکنش رفتاري نوعي سيگنال به ديگران از طريق انتشار احساسات مثبت، کاهش استرس و کمک به انسجام گروهي است. بنا به همين دلايل برخي حيوانات نيز در حين انجام بازي هاي جمعي، لبخند مي زنند و مي خندند.

پلک زدن: اين عجيب نيست که پلک مي زنيم. اين فرآيند که يک دهم ثانيه به طول مي انجامد، ذرات گرد و غبار را پاک و مايعات روغني را روي کره چشم منتشر مي کند. اما چيزي که عجيب است آن است که ما متوجه نمي شويم که هر ۲تا۱۰ثانيه دنيا در تاريکي فرو مي رود. دانشمندان دريافته اند که مغز انسان نوعي توانايي براي ناديده گرفتن خاموشي هاي موقت و لحظه اي دارد. در واقع عمل پلک زدن موجب توقف فعاليت در چندين ناحيه از مغز مي شود که مسئول رديابي تغييرات محيطي هستند و بدين شکل است که شما جهان اطراف خود را به طور مستمر و بي وقفه مشاهده مي کنيد.

خميازه: براي برخي کافي است که تنها درباره خميازه مطلبي بخوانند تا شروع به خميازه کشيدن بکنند. برخي محققان معتقدند خميازه مانند خنده نوعي وسيله براي برقراري ارتباط و کمک به سازمان دهي رفتار گروهي است. خميازه با سرايت از يک فرد به ديگري در واقع نوعي اطلاعات را منتقل مي کند به اين معني که «من خسته ام» يا «اين برنامه کسل کننده است». اين رفتار در واقع نوعي ابزار ارتباطي انسان هاي نخستين بوده است و با بررسي اسکن هاي مغزي گروهي که خميازه مي کشيدند، محققان دريافتند که با خميازه الگوهاي رفتاري در نواحي از مغز که مرتبط با تقليد است، فعال مي شود.

خواب رفتن دست و پا: اين واکنش در واقع فرياد از خفه شدن است.اگر به دست يا پاي شما خون نرسد، به نوعي از کار مي افتند. اگر شما دست يا پاي خود را در وضعيتي قرار دهيد که در جريان خون خللي ايجاد شود، اعصاب اين ناحيه در اثر سوءتغذيه دچار اختلال در عملکرد مي شود و در اين حالت شما احساس سوزش، درد يا کرخي در ناحيه محروم از خون مي کنيد چون نورون هاي حسي شما به طور موقت از کار مي افتند. حس سوزن سوزن شدن نيز در اثر فشار مستمر روي يک عصب ايجاد مي شود.